مجلس شهدا

مجلس شهدا

یک سایت دیگر با وردپرس فارسی

پنج شنبه شهدایی /دلتنگی مادران شهدا

اندازه فونت :
۱۳۹۷/۰۳/۳۱

گاهی وقت ها ساعت ها زل می زند به مادر شهیدی که بر سر مزار پسرش نشسته است. دلش طاقت نمی آورد و مثل همیشه بغض سی ساله اش دوباره در کنار مزار شهدای گمنام می شکند.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

خورشید به آسمان پنج شنبه که می رسد دلشوره هم با خودش می آورد.

 و این دلشوره برای یک روز و یک هفته و یک سال نیست، عمریست با این دلشوره زندگی کرده است.

عمریست با این دلشوره از خواب برخواسته، نفس کشیده و تا به امروز را طاقت آورده است.

مثل همان دلشوره ای که روز اول مادر شدن آمده بود سراغش، همان روزی که قنداقه تنها پسرش را به دستش دادند. همان روزی که وقتی چشمش به روی ماه نوزادش افتاد چهار قل و آیت الکرسی از روی لبش کنار نرفت.

 راستش را بخواهی دلش عجیب دوباره هوای آن روی ماه را کرده است.

هر پنج شنبه کارش همین است، اصلا تمام دلخوشی زندگی اش همین پنج شنبه هاست. نمی داند چرا؟ اما همین که چادر سیاهش  را بر سر می کند یاد آخرین روز رفتن جگرگوشه اش می افتد، یاد آن روزی که چادرش را دودستی گرفته بود و قسمش می داد تا اجازه رفتن را بگیرد، اجازه پر کشیدن را.

حاضر شدن بر سر مزار اموات و شهیدان در بین ما ایرانی ها جایگاه شایسته ای دارد و این حضور، در شب جمعه

شهدا را با یک صلوات بدرقه کنید.